Office views: ‘t Eilandje.

140729_untitled_0024

140729_untitled_0027

140729_untitled_0025

140729_untitled_0035

140729_untitled_0029

Mijn kantoor is overal en nergens. Ik werk zoveel mogelijk samen met – en dus bij – mijn opdrachtgevers. Ik heb dus geen nood aan een eigen kantoor, op een kleine bureauruimte thuis na.

Als ik voor een opdracht buitenshuis vergader of samenwerk met anderen, is dat overal en nergens. Van koffiebars over restaurants tot co-working: twee stoelen, een tafel en wat papier of een laptop volstaan om er een werkplek van te maken.

Vaak kan ik niet spreken over concrete projecten waaraan ik werk. Ik zit vroeg in trajecten die nog een lang proces hebben vooraleer ze voor u zichtbaar zijn. En zelfs dan is het moeilijk om over mijn rol te communiceren, want er wordt steeds vanuit het merk gecommuniceerd.

Maar mijn kantooruitzichten staan meestal niet onder NDA. Deze week werkte ik met collega Nikolas aan een website concept, waarbinnen enkele innovatieve service concepten zitten. En dat met uitzicht op het prachtige Eiland. Die dag met ‘hoog bezoek’ van enkele Nederlandse vrienden.

't Eilandje

140729_untitled_0033

De kassierster is ook maar een consument

Dag Guillaume,

Jouw artikels zijn steevast kleine pleziertjes aan mijn ontbijttafel. Ik zie hoe je de lezer meeneemt en laat me  gewillig in mijn hemd zetten. In je schrijftrukendoos lees ik je adagio’s als “When everybody zigs, you zag”. Deze week koos je de kant van de kleine man, in dit geval een vrouw. De caissière in de supermarkt die door haar geldverslindende directeurs wordt aangepraat dat ze te duur is. Onrecht! Je wint er onmiddellijk de sympathie van de lezer mee. Ondertussen deel je een veeg uit aan de adverteerders en bureau’s die vandaag mooie merken kapot maken met slechte reclame.

Dichtgeknepen billen

Enkele jaren geleden werkte ik voor jou (‘met mij’, zou jij zeggen) in een gebouw waar jouw naam op de gevel prijkte. Van toen af aan heb ik menig vergaderzaal op de hoogste verdieping van bedrijven bezocht met voorstellen voor communicatie campagnes. Acties waardoor bedrijven meer producten zouden verkopen en meer geld konden verdienen. Want eens boven het niveau van de marketing en communicatie directeurs, is ‘een schoon merk’ geen doel op zich, maar een ‘sales asset’. Zeker sinds september 2008, toen de budgetkraan steeds sneller dicht ging. Ik heb ook voor een grote Belgische en Franse supermarktketen gewerkt. Daar zag ik zag op directie niveau steevast dichtgeknepen billen in maatpakken en deux piècekes.

Continue reading

Mary Meeker 2014 Internet Trends

Mary Meeker onderzoekt internet en technologie trends. Geen trendwatcher met een natgezogen vinger, leuke plaatjes en een geestig verhaaltje. Mevrouw Meeker is een analyste die vertrekt van degelijke data over bijvoorbeeld de wereldwijde verkoop van smartphones tot de gebruikersaantallen voor nieuwe platformen zoals Whatsapp. Ze heeft de nodige academische onderscheidingen en werkt bij KPCB, een kapitaal investeerder in Silicon Valley. Een vrouw om U tegen te zeggen.

Jaarlijkse werkt zij voor haar werkgever een Internet Trends presentatie uit. De presentatie heeft geen ‘stopping power’ door de vormgeving. Maar het wereldwijde internet verheugt zich jaarlijks enorm op haar noeste werk omwille van de waardevolle data en trends die zij duidt. Ook ik gebruik haar materiaal graag om evoluties in kaart te brengen en de discussie aan te gaan met mijn klanten. U vindt alle info op: www.kpcb.com/internet-trends

Eigenlijk moet je minstens een uur de tijd nemen om hier grondig door te gaan. En volgende week opnieuw. Waarna je de outtakes aan het volledige management van je bedrijf presenteert. Dit document is belangrijker dan alles wat je media of communicatie bureau je om de zoveel tijd komt vertellen. De data zijn enerzijds globaal, soms enkel VS of specifieke landen. België komt er individueel niet aan bod, maar je kan ons op één lijn zetten met de vooraanstaande Europese landen.

Bekijk de presentatie vooral zelf. Mary Meeker voorziet zelf goede tussenslides met ‘recaps’ van de grote trends. In de video onderin geeft ze de nodige voice over. En als u slechts één les wilt onthouden, herhaal ik mijn adagio dat ik zelf al twee jaar vertel: ‘mobiel’ verandert alles. (maar de basics van communicatie blijven dezelfde)

Ik geef onderin her en kort commentaar bij zaken die ik  boeiend vind voor een merk vanuit het standpunt van marketing, communicatie en deels innovatie. Een kwestie van binnenkort met u in discussie te kunnen gaan over uw media investering, kanalen keuze en MarCom strategie.

Continue reading

De week in beeld

Het is al enkele jaren een hot topic: the Quantified Self. Technologie en data gebruiken om je dagelijks leven in kaart  te brengen. Van passief je locatie bijhouden via je smartphone met bijvoorbeeld Moves. (het bedrijf werd recent door Facebook overgenomen) Tot biomedische functies zoals je slaap, hartslag of suikerspiegel ‘tracken’. Of de volgende heilige graag voor de voedingsindustrie: al wat u in uw mond steekt quantificeren. Heeft u al een HAPIfork?

Zelf blijf ik bescheiden in mijn gebruik. Enkele apps op mijn smartphone zoals Strava, Instagram, Foursquare (tegenwoordig Swarm), Moves of Expensify. Een ‘wifi weegschaal‘ in de slaapkamer en een ‘connected weerstation‘ in de woonkamer en tuin.  En mijn vrouw kan mij via mijn fietscomputer en smartphone volgen als ik ga fietsen. Die Nike+ Fuelband ligt alweer in de kast wegens niets meer dan een veredelde stappenteller. Maar mijn gadget verslaving komt alweer opsteken.

Nu ik zelfstandig werk probeer ik mijn professionele activiteiten in kaart te brengen. Voor mezelf, facturatie, time management en wie weet ooit de fiscus. Mijn agenda is de basis. Daar trek ik mijn Foursquare checkins binnen om extra informatie, zoals ‘gaan tanken’ aan toe te voegen. De Moves app koester ik omdat die in de achtergrond mijn locaties en verplaatsing bijhoudt. (hoewel erg pijnlijk voor het batterij verbruik) Ik post veel op Instagram om mijn geheugen visueel te ondersteunen. En omdat het by far het leukste sociaal netwerk is. (Mijn Instagram pagina staat tegenwoordig publiek, de privé foto’s gaan via de direct message functie.)

Aan de hand van Instagram reconstrueer  ik onderin een deel van mijn professionele week. De foodies onder u checken best rechtstreeks Instagram, ik durfde niet alle #foodstagrams te posten om geen verkeerd beeld te wekken.

Continue reading

Kantoorzicht: Mortierbrigade.

140508_pb_0004

Afgelopen week werkte ik enkele dagen bij de vrienden van Mortierbrigade, met onder andere vriend Jens hemzelf. We werkten samen aan de strategie  voor de  online aanwezigheid en digitale activatie voor een niet nader genoemde klant van hen.

Je strategie is maar zo sterk als de vertaling in creatie en de uitwerking in productie. Als strateeg is het dan bijzonder  fijn om met creatieve topteams te mogen samenwerken. Je hebt een beeld voor ogen van wat een communicatie platform moet zijn en een paar zwakke eigen ideeën. Een goed creatief team verrast je met een nieuwe dimensie en overtreft je verwachtingen.

Onderin enkele office views.

140509_pb_0014

140509_pb_0011

140508_pb_0001

Dag één

Vandaag start ik officieel zelfstandig. Na zo’n tien jaar bij communicatiebureau’s te werken zet ik een volgende stap. Niet uit ontevredenheid of voor het statuut, wel om mijn horizon opnieuw te verruimen en eigen keuze’s te maken. Om opportuniteiten te creëren en daar ja op te kunnen antwoorden.

Ergens mid januari nam ik de beslissing in mijn hoofd. Enkele weken later sprak ik er intern over met de zaakvoerders van het bedrijf. En de afgelopen twee maanden combineerde ik lopende projecten op kantoor met tijd voor mezelf om mijn verhaal uit te werken en de eerste eigen projecten in te leiden.

Ondertussen sprak ik met mensen in dezelfde situatie. En heb ik een goed beeld van de voor- en nadelen. Zo zal ik er zelf heel wat taken moeten bijnemen die vroeger voor mij werden gedaan. Maar net het feit dat ik zelf insta voor wat ik doe, dat succes of falen enkel aan mezelf te wijten is en dat ik het verschil moet maken, is de belangrijkste reden voor mijn keuze.

Toch is mijn keuze niet ingegeven om alleen te werken. Ik heb altijd graag in team gewerkt. Ik geloof dat de magie pas ontstaat wanneer je getalenteerde mensen samenbrengt in één ruimte en laat samenwerken. Ik ben geen uitvoerende kracht die thuis stil achter het scherm zit, maar breng mensen samen en zet ze aan het werk. Die omstandigheden wil ik zelf creëren met mijn klanten.

Mijn focus ligt op visie, strategie en concept. De visie waar een industrie naar toe gaat, onder invloed van evoluties in communicatie en technologie.  De strategie, toegepast op de klantrelatie, marketing en communicatie van een bedrijf of voor een project. En ook het concept, waar ik werk aan communicatieplatformen of interactieve concepten, zoals sites of mobiele toepassingen.

Dit verhaal werk ik momenteel uit, samen met een coach, een designer en een netwerk aan kritische geesten. Een website is onderweg, de eerste visie presentaties zitten in de pijplijn en portfolio wordt samengesteld. Maar er is ruimte om dit onderweg te laten groeien en evolueren. Want nog belangrijker vond ik van bij de start te ‘doen’.

Dus op dag één ga ik werken. Voor een echte klant, op een eerste project. De stap is gezet. De toekomst is onzeker. En net dat is waar ik naar op zoek ben.

Verandering

NintendoGameWatch_Mickey

Image credit: drip&ju

Als kleine jongen had ik twee computerspelletjes: ‘handheld electronic games’ van Nintendo. Ze waren door de babysit aan ons uitgeleend en die heeft ze nooit meer teruggekregen. Een spelcomputer bevatte één spel: hardware en software onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Mijn broer en ik hadden samen ‘Donkey Kong JR’ en ‘Mickey & Donald’. De laatste had zo’n dubbel scherm. Op school leenden we ze uit aan vriendjes, zodat wij ook eens Zelda of Mario Bros konden spelen. Tot de figuren op het scherm vervaagden en de batterijtjes het finaal begaven.

Tegelijkertijd doken de eerste Atari’s op, gekoppeld aan de televisie, waarop we Pong en Asteroids speelden. “Is het nu aan mij?” is de meest gestelde vraag tijdens mijn jeugd. “Nog één spelletje” was het meest gegeven antwoord. Bij vriendjes hadden ze ondertussen een commodore 64, Amiga 500 en Apple Macintosh. Tot ook mijn vader thuiskwam met een IBM: een grijze bak met klein zwart scherm waarop oranje letters flikkerden. C dubbel punt backslash in DOS. Space Invaders en Leisure Suit Larry. Jaren later volgde het hoogtepunt van mijn kindertijd met de eigen Game Boy: mijn eigen draagbare mobiele spelcomputer met oplaadbare batterijen. We sprongen lichtjaren vooruit.

Sega

Image credit: Ingo Sander

In mijn tienerjaren versnelde de evolutie van spelcomputers gestadig. De Nintendo werd super en daarna 64bit, Sega piekte en verdween, terwijl de eerste Sony Playstation op het appèl verscheen. De technologie ging steeds sneller vooruit en werd door grotere groepen mensen in een alsmaar korter tijdsbestek geadopteerd. Vandaag bowlen oudjes lustig met de controller van de Wii en dansen hun kleinkinderen voor de sensors en webcam van de Xbox Kinect. En is de rekenkracht van de Playstation 4 net voldoende om het menselijk DNA in kaart te brengen. Het tempo van verandering neemt exponentieel toe.

Ondertussen spelen wij allemaal. Tussendoor wat Candy Crush’en en Flappy Bird’en op de smartphone. De allerkleinsten spelen met Kaatje op de tablet, terwijl de alleroudsten een rondje Patience opstarten op het scherm. Er bestaan professionele online pokerspelers en er zijn mobiele apps waarmee je via gamification een nieuwe taal leert. De ‘action figures’ die je in de speelgoedwinkel koopt, laat je dankzij augmented reality op het scherm tot leven komen. Om ’s avonds uitgeput naar bed te gaan in een bedsprei van Angry Birds. En ’s nachts met één oog de planten in je virtuele Facebook boerderij nog rap te wateren. Hoewel mijn oudste zoon soms vergeet wakker te worden en zijn bedsprei begietert.

AnalogCamera

De verandering gaat sneller en de impact is breder. Steeds meer mensen en industrieën worden er bij betrokken. Oude bedrijven zijn gekraakt en nieuwe gemaakt. Ik nam mijn eerste foto met een analoge manuele camera op zwart-wit film en drukte het beeld in de doka af. Vandaag is de smartphone de meest populaire camera en delen we onze foto’s instant via sociale netwerken. Geprinte foto’s zijn een uitzonderlijke luxe geworden. De televisionele herinnering aan mijn kindertijd was eerst zwartwit, als tiener kijk ik naar een bolle kleurenbeeldbuis en als adolescent naar het plat PAL breedbeeld scherm. Vandaag staar ik naar mij flatscreen die ondertussen hopeloos verouderd is. Ondertussen ga ik dagelijks de deur met een laptop, tablet en smartphone waarop ik altijd en overal video en live televisie kan kijken.

Verandering is alomtegenwoordig. We komen vandaag op het punt dat quasi iedere industrie en ieder businessmodel wordt beïnvloed door de mogelijkheden van digitale technologie en communicatie. Mijn eerste job was in de media, gevolgd door de reclamesector. Verandering was de enige constante doorheen mijn carrière. Mensen blijven mensen, maar geef ze nieuwe mogelijkheden en de sociale interactie verandert. Ik kon vijf jaar geleden de impact van smartphones en mobiel internet niet voorspellen en kan tot op vandaag niet zeggen waar we binnen vijf jaar zullen staan. Het enige waar ik zeker van ben is dat alles permanent en steeds sneller verandert.

Kids_Ipad_001

Opnieuw een blog dus. Tijd voor iets anders, ook professioneel. U leest er hier weldra meer over. Ondertussen ga in de kartonnen archieven van mijn jeugd op zoek naar het Donkey Kong spel van welleer en haal ik schuiven overhoop op zoek naar bijpassende batterijtjes. En aan de babysit van indertijd: sorry Nancy, maar ik beschouw deze spelletjes ondertussen als een erfpacht. Gegeven is gegeven. En als mijn zonen opkijken - ieder vanachter z’n tablet – en vragen waarmee ik speel, zeg ik hen waarop het staat: met de iPad van mijn kindertijd.